Gecontroleerd loslaten in het Mauritshuis

Mijn kind doet op dit eigenste moment een examen en ik sta hier een beetje naar het Puttertje te kijken. ​ Niet het boek van ons Donna*. Maar het échte Puttertje. Het schilderij in het Mauritshuis van - even checken toch - Carel Fabritius. * Nadat ik De Verborgen Geschiedenis honderden keren herlas - zelfs... Lees verder →

Een retourtje stress

Van relax naar stress. En terug. Hoe dat? ​ Zondagmiddag, 13u37. Genietend van onze mooie, op dat moment betrekkelijk ontplofte keuken stond ik rode ajuinen te karameliseren. Te bedenken dat ik nog zeeën van tijd had tegen dat onze gasten om half vier gingen arriveren. (Geen zorgen, ajuinen karameliseren om half twee op een zondagmiddag... Lees verder →

Jaaaa, ik wil!

Die woorden in een amoureuze context, sprak ik 13 jaar geleden uit. Wees gerust, hierover gaat deze nieuwsbrief niet. Maar nu ik er over begin, kan ik net zo goed zeggen dat het nog élk jaar beter wordt met die man van me. Merci, lieverd, en ook alvast proficiat met je 40 lentes. ​ Ja,... Lees verder →

’t Is vier maand geleden, de laatste keer.

Eerlijk, vier maand geleden. Ik durf het je amper te vertellen. ​ Vier maanden geleden, dat ik nog eens mijn stapschoenen aantrok en zomaar, alleen, een uurtje ging wandelen. Van juni geleden. Juni. Toen ik nog hoopte op een oproep van die reservelijst, om vroeger dat vaccin te mogen halen. (Echt, ik zorgde er toen... Lees verder →

Maar deel dat toch eens, jong

Ongetwijfeld heb ik dat jàren geleden wel eens aan onze koters hier gezegd, toen die nog in die 'ikke'-fase zaten, en 'da's van mij'. Nu delen ze hier meestal broederlijk. Zeker ook door die eerlijke, heerlijke oplossing: de één snijdt of breekt iets doormidden, en de ander mag kiezen welk stuk. Zo simpel. Dat dit... Lees verder →

To pack, or not to pack

Dat was écht wel the question, de voorbije dagen. ​ "Joke, wil je nog een nieuwsbrief schrijven? Zo eentje over hoe ik best bagagelijsten bijhoud. Hoe ik best m'n bagage pak en hoe ik ín m'n bagage plek kan voorzien voor mijn yogamatje." Tot zover een greep uit de vragen die ik sinds de vorige... Lees verder →

Goeiemorgen, morgen, goeiedag

Tjah, het ís mogelijk dat je de rest van de dag Nicole en Hugo hoort weerklinken. Sorry not sorry. Maar even serieus nu (ahum): ik beloofde gisteren aan mijn mede-masterminders van de cursus Content Rebels: ik ga morgen een nieuwsbrief schrijven om gewoon 'een keer goeiedag' te zeggen aan m'n volgers. Dus hierbij: hei, hallo,... Lees verder →

Meen je dat? Zijt gij zot?

"Meen je dat? Zijt gij zot?" Aldus de reactie van een recente gesprekgenoot, toen ik vertelde dat ik vaak het land doorkruis naar een klant. Want inderdaad. Er zijn organizers overal te lande. Het duurde even voor het beroep hier van de grond kwam (die Vlaamse klei, you know). Maar nu hoef je maar even... Lees verder →

Hier, nog een kleinigheidje

Het was paasmaandag (je weet wel, één van die 231 dagen in de paaspauze. Of zo voelde het toch) en mijn schoonouders kwamen even hallo zeggen. Even hallo zeggen betekent in huidige c-tijden: uitwisselen. Uitwisselen van weetjes, het met eigen ogen zien dat iedereen het goed stelt (niet ziek is, goed eet) en uitwisselen van... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑